پروتز سینه

پروتز سینه یکی از شایع ترین عمل های جراحی زیبایی است. امروزه بیشترین و بهترین روش بزرگ کردن سینه، استفاده از پروتز سینه است که برای بزرگ کردن سینه‌های کوچک، متوسط و حتی برای بزرگ‌تر کردن سینه‌های نرمال به کار می‌رود.

 

 

 

Breast Prosthesis

انواع پروتزهای سینه:

از سه نوع پروتز‌ سینه سیلیکونی و آب‌نمکی (سالین) و ژل شکل‌دهنده، برای بزرگ کردن سینه استفاده می‌شود. نوع پروتز مورد علاقه متقاضی و نتایج معاینات وی، تعیین‌کننده نوع پروتزی است که درنهایت در عمل جراحی به کار برده می‌شود.

 

پروتز سینه آب نمکی:

پروتزهای سینه آب نمکی گرد و مدور و پر شده از محلول آب نمک (سالین) استریل هستند، یعنی حاوی محلولی هستند که به‌ طور طبیعی در بدن وجود دارد. این پروتز در صورت پاره شدن تخت و صاف می‌شود و مایع آن طی فرآیندی طبیعی جذب بدن می‌شود. بیماران جوان‌تر از ۱۸‌سال نمی‌توانند از این نوع پروتز سینه استفاده کنند.

 

پروتز سینه سیلیکونی:

پروتزهای سیلیکونی سینه، گرد و مملو از ژل چسبنده‌ با ظاهر طبیعی هستند و باعث ناراحتی بیمار نمی‌شوند. پروتز سیلیکونی در صورت پاره شدن از بین نمی‌رود. بیمار دست‌کم باید ۲۲سال داشته باشد تا بتواند از این نوع پروتز استفاده کند.

 

پروتز سینه با ژل شکل دهنده:

پروتزهای ژل شکل دهنده، از سیلیکونی با قدرت چسبندگی بسیار بالا و شکلی متناسب با آناتومی بدن بیمار ساخته می‌شوند. به کمک این پروتزها زمان استراحت و بهبود کاهش و عوارض کمتری امکان بروز می‌یابد. البته بیماران جوان‌تر از ۲۲سال نمی‌توانند از پروتز سینه سیلیکونی استفاده کنند.

امروزه بیشتر از پروتزهای ژلی و گرد استفاده می‌شود.

 

این افراد می‌توانند جزو کاندیدای جراحی بزرگ کردن سینه باشند:

  • کسانی که به‌طور مادرزادی سینه‌های‌شان رشد کافی نداشته است.
  •  افرادی که رشد سینه کم و یا غیرقرینه دارند.
  • خانم‌هایی که به علت بالا رفتن سن و سپری کردن دوران شیردهی، دچار افتادگی سینه یا آتروپی سینه شده‌اند.
  • *این افراد با استفاده از روش پروتز سینه می‌توانند مشکلات سینه خود را اصلاح کنند.

 

 

 

Breast Prosthesis

 

روش به کار بردن پروتزها در سینه:

۱- از طریق دور هاله سینه

۲- از طریق زیر سینه

۳- از طریق زیر بغل

۴- از طریق ناف

که برحسب مورد یکی از این چهار روش، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پروتز در بیماران خیلی لاغر که نضج سینه آنها خیلی کم است، زیر عضله و در غیر این صورت زیر نضج خود سینه به کار می‌رود. پروتزهای سینه با سایزهای مختلف، حجم، طول، عرض و ارتفاع مشخص وجود دارد که معمولا اندازه بزرگی پروتز و ارتفاع آن یعنی پروجکشن، با نظر خود بیمار و تشخیص پزشک تعیین می‌شود.

 

سوالات رایج در باره پروتز سینه:

آیا به کار بردن پروتز مانع شیردهی می‌شود؟

گذاشتن پروتز برای بیمار مشکلی از نظر شیر دادن به وجود نمی‌آورد.

 

آیا پروتز احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد؟

خیر، پروتز خطر ایجاد سرطان ندارد. هیچ مدرکی که نشان دهد، پروتزهای سینه ایجاد سرطان در انسان می‌کند، وجود ندارد. برعکس مطالعات اخیر نشان داده، زنانی که پروتز سینه گذاشته‌اند نسبت به جمعیت کلی ۳۰-۲۰درصد کمتر دچار سرطان سینه می‌شوند که به نظر می رسد بدلیل پایش بیشتر این بیماران در مورد سینه ها و سرطان سینه می باشد. همچنین اگر توسط پزشک، دقیق به کار برود، اکثر قریب به اتفاق بیماران بسیار راضی و خرسند خواهند بود. این عمل بیشتر در بیمارستان یا در مراکز جراحی مجهز زیبایی انجام می‌شود.

 

آیا استفاده از پروتز سینه، عوارضی به همراه دارد؟

معمولا خطر عمده‌ای به همراه ندارد، اما مانند سایر اعمال جراحی ممکن است با عوارض احتمالی از قبیل خونریزی، عفونت، هماتوم، غیرقرینه بودن سینه‌ها و کپسولار کانترکچر و… همراه باشد که البته همگی قابل کنترل بوده و می‌توان آنها را اصلاح کرد.

 

 

 

 

 

Breast Prosthesis

 

نکته در مورد عمل بزرگ کردن سینه:

این عملی سرپایی بوده ولی گاهی اوقات ممکن است لازم باشد که بیمار برای مدت یک شب در بیمارستان تحت نظر باشد. بعد از عمل این بیماران، برای مدت حدود ۶هفته از سوتین‌های مخصوص به‌طور شبانه‌روزی استفاده می‌کنند و در این مدت باید از انجام کارهای سنگین خودداری کنند که معمولا بعد از ۶هفته می‌توانند فعالیت‌های طبیعی خود را از سر بگیرند.

 

 

روش‌های قرار دادن پروتز سینه:

۱- شایع‌ ترین روش قرار دادن پروتز سینه این است که جراح، برشی را در قسمت زیرین سینه می‌دهد و از این قسمت، پروتز را وارد می‌کند. در این حالت جای بخیه در قسمت زیرین قرار می‌گیرد و کمتر دیده می شود. مخصوصاً اگر جوان هستید، این روش پیشنهاد می‌شود.

۲- در روش دیگر ممکن است پروتز زیر بازوی فرد قرار بگیرد و از آندوسکوپ استفاده شود. آندوسکوپ وسیله‌ای است که در انتهای خود دوربین دارد و از طریق برش ایجاد شده وارد بدن فرد می‌شود. در این روش هیچ جای بخیه و زخمی در بافت سینه وجود نخواهد داشت، اما جای بخیه بر روی بازوی شما قابل مشاهده می‌ باشد.

۳- در روش دیگر جراح می‌تواند برشی در اطراف قسمت تیره نوک سینه ایجاد کند و پروتز را از این برش وارد سینه کند. یکی از عوارض این روش این است که ممکن است در حین شیردهی مادر را با مشکل مواجه کند. همچنین حس نوک سینه با این روش از بین می‌رود.قطعا جراح زبده و ماهر می‌تواند با بررسی شرایط و خواست شما، در تصمیم گیری شما برای انتخاب نوع روش جراحی به شما کمک کند.

۴- در روش دیگر، جراح می‌تواند برشی را در نزدیکی ناف فرد ایجاد کند و از طریق آندوسکوپ پروتز سینه را وارد سینه کند.

تذکر: پروتز سینه می‌تواند به طور مستقیم در پشت بافت سینه و یا در پشت لایه خارجی عضلات دیواره قفسه سینه قرار بگیرد.

 

 

Breast Prosthesis

 

 

بسته به نوع پروتز و نوع جراحی ذکر شده، موارد زیر نیز ممکن است در افراد مختلف متغیر باشد:

– میزان دردی که فرد پس از عمل جراحی خواهد داشت.

– ظاهر و شکل بافت سینه پس از عمل جراحی.

– خطر پارگی پروتز و یا نشت آن

– ماموگرافی سینه

 

خطرات عمل جراحی زیبایی سینه:

– خونریزی و عفونت

– حساسیت به داروی بیهوشی تزریق شده و مشکلات تنفسی و قلبی در اثر بیهوشی

– بروز مشکل در شیردهی، کاهش حس نوک سینه، به جا ماندن جای بخیه، قرارگیری نوک سینه به صورت غیر مساوی پس از عمل، اندازه مختلف دو سینه، پارگی و یا نشت پروتز بکار رفته، ناهمواری‌های قابل مشاهده از پروتز، نیاز به عمل جراحی مجدد جهت ترمیم و یا رفع عیب.

 

 

 

 

Breast Prosthesis

تذکر: پس از عمل جراحی، بافت کپسول مانندی اطراف پروتز تشکیل می‌شود تا پروتز را به شکل محکم‌تری نگه دارد. اما گاهی دیده شده که ضخیم شدن این کپسول در اثر بخیه، منجر به تغییر شکل سینه‌های فرد می‌شود و بافت سینه را سخت می‌کند و همراه با درد و مشکلاتی از این قبیل است.

همچنین ممکن است فرد با مشکلات روحی مواجه شود، زیرا با دیدن شکل نامناسب سینه‌های خود پس از عمل جراحی، روحیه‌اش خراب می شود و می خواهد که مجددا تحت عمل جراحی قرار بگیرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده − 7 =